Pre en Post Marathon Rotterdam

Marathon Expo

De dagen voor voordat de marathon gelopen wordt in mijn mooie stad, is er de Marathon Expo. De beurs waar je naast je nummer, ook tientallen stands met loopartikelen kunt vinden. En daar heb je mij op de vrijdag aan kunnen treffen op de SPIbelt stand. Hier heb ik je mijn ervaring kunnen geven en aanbeveling kunnen doen. Het was een voorrecht om daar als ambassadeur de SPIbelt aan te bevelen, wat overigens niet moeilijk was na 3 jaar van intensief gebruik.
_Rotterdam_Marathon_expo

Post Marathon

En dan heb je het erop zitten, dat hele fijne pleuris end…. Het was een mooie sportdag zou ik in het verleden gezegd hebben. En dan heb je het ook gelijk gehad. Het weerspiegelt mijn gevoel en mijn vertegenwoordigt de prestatie. Meer kan ik er niet van maken. Nou ja, meer niet? Jawel hoor…. Het was een onvergetelijke dag. Beetje fris in de ochtend en voor mij jammer genoeg snel warmer wordend. Samen met mijn vader ging ik op pad voor mijn 8e medaille van Rotterdam. We vertrokken in de eerste wave vak en liepen zeer vlak. Omdat ik wist dat het warm ging worden had ik naast mijn SPIbelt, met 6 gelletjes eraan, ook maar mijn trainingsfles belt om. Drinken was het devies en als het even kan, doe je dat voordat de dorst toe treed.

Maar goed, zoals ik zei het ging lekker en met een gemiddelde van ongeveer 5:11 min/km passeerden wij de halve marathon registratie in 1:50:12. Exact dezelfde tijd die ik in maart bij de CPC halve marathon in Den Haag gelopen had. We gingen dus lekker en het tempo kon ik nog wel volhouden, voor welgeteld 3 km nog. Toen sloeg de warmte langzaam toe en ging de km tijd rap omhoog. En rond de 30 km stond ik heel even met kramp in mijn buikspieren dubbelgevouwen. Ik wist mij te herpakken. Gooide de tijddoelstelling overboord en ging verder voor de medaille. Uitlopen is wat ik wilde. Die tien finishes zouden haalbaar moeten zijn.

Het werd een gevecht, en hoe verder ik kwam hoe meer ik wandelde en niet rende. Die man met de hamer heb ik met open armen ontvangen en bezig gehouden om zo enkele lopers vrij uit te laten gaan.
In het tweede deel heb ik zeker 30 minuten langer gelopen dan in het eerste deel, hier viel dus nog veel winst te maken. En met een uiteindelijke finishtijd van 4:09:17 heb ik mijn klok gestopt. Om vervolgens mijn 8e medaille op te halen.
Vrienden van de Ambulance dienst hebben mij verteld dat deze editie de op een na zwaarste editie moet zijn geweest gezien de temperatuur slachtoffers, uitvallers en uitdrogingen. Alleen 2007, het jaar dat de marathon afgelast werd door de hitte, was erger om te lopen. En laat ik die nu ook uitgelopen hebben, gevolgd door een PR run in 2008. Dat belooft heel veel goeds voor 2018.

8 April, hij staat al weer dik omcirkeld in mijn agenda!!

Nu een week verder. Uitgerust en verkouden kijk ik uit naar mijn volgende evenement genaamd de ROPARUN. Een editie waar er met een team in shifts gelopen wordt om geld in te zamelen voor het goede doel. Voor onbekenden is dit een estafette run tussen Parijs en Rotterdam in het Pinksterweekend.

En tot die tijd…. Kleed ik mij om, doe ik mijn SPIbelt om, trek ik mijn schoenen aan en ga ik gewoon verder met de trainingen.

Sportgroeten,

Jeroen

Ohja, mocht je mij willen steunen bij mijn volgende missie, dat is mogelijk via de donatiesite van mijn team!