Hardlopen in de sneeuw

Een ijzingwekkende prestatie

Tjonge jonge…ik ben verbaasd. Over mijzelf. Ik ben namelijk gaan hardlopen terwijl het net gesneeuwd had.
Say what?
Ik ben gaan hardlopen terwijl het net gesneeuwd had.

Dit had ik enkele weken geleden never nooit ever nooit niet gedacht.
Vrijwillig gaan HARDlopen in de sneeuw. Dan ben je toch van lotje getikt?
Tja, ik was namelijk best goed bezig vond ik zelf. De trainingen van de hardloop app van Evy zijn echt goed te doen. Je raakt niet buiten adem en je kan het makkelijk volhouden. En dus is het motiverend. Na de training voel ik mij serieus beter en energieker. En dat gevoel, dát is zo fijn, dat wil je dus vaker. Het gaat te ver gaan om te zeggen dat ik verslaafd ben, (Ik zit nog pas bij de beginners hè….ik train nu voor de 5 km) MAAR….ik vind het wel een lekker gevoel.
Tijdens het lopen kun je je hoofd leeg maken, je bent in de natuur, je krijgt een flinke portie zuurstof en je werkt aan je conditie en -hopelijk- een strakker lijf!
Plus dat de trainingen echt wel gemakkelijk in te passen zijn in my everyday life (=werk & kinderen).

Hoe dan ook. Toen ik de gordijnen opentrok en de besneeuwde straat aanschouwde, was het eerste dat ik dacht: ” Ik hoop dat ik nog wel kan hardlopen.” Dat vond ik zelf ook best een bizarre gedachte trouwens. Hoe dan ook, enigszins voorzichtig en beducht op gladheid stapte ik de straat uit. Op een zandpaadje met verse sneeuw kon ik zelfs accelereren naar een normaal tempo. En ik vond mijzelf heel cool, want ik trotseerde de kracht van natuur!
Okee, dat is een klein beetje overdreven misschien. Maar eerlijk is eerlijk. De sneeuw en de kou gaven een extra dimensie aan de training. Het zag er niet alleen prachtig uit, maar ik voelde mij extra goed. Het schijnt dat je lichaam in de kou extra serotonine aanmaakt, een geluksstofje. Kom maar op met de rest van de winter. Ik kan het hebben!