Begonnen met hardlopen

Ben ik al een hardloper?

Net voor de kerst liep ik mijn eerste trainingsrondje met de ‘Hardlopen met Evy app’ van Evy Gruyaert op mijn telefoon. En dat ging goed. Heel goed zelfs. Er scheen een lekker winterzonnetje. Het voelde lekker fris. En mijn activity watch gaf nog voor 12:00 ‘s-middags aan dat ik al mijn goal van die dag had gehaald. Dat schoot lekker op!
Ik voel mij zo sportief dat ik vond dat ik mij de hapjes en de wijn op 1e kerstdag ook zorgeloos goed liet smaken.
(lees: ongeremd eten en drinken) Gezellig!

Maar ja…één klein hardlooprondje maakte natuurlijk al geen enkele indruk op mijn ‘gezellige’ muffintop*. En al helemaal niet als de verbruikte calorieën (plus meer) er in een moordtempo weer worden ingepropt. Kortom, de day after trok ik enigszins schuldbewust de hardloopschoenen maar weer aan. Ik was een beetje bang dat de euforie van de eerste keer zou uitblijven en ik mij hijgend en zwetend voort zou bewegen. Gelukkig waren daar opnieuw de opbeurende woorden van Evy uit mijn mobiel. Vrolijk zwaaide ik naar andere hardlopers. Ik voelde mij tof, want ik was nu immers één van hen. Zo’n sportieveling die gewoon op 1e Kerstdag niet ligt te luieren, maar het luie kerstlijf traint in de frisse buitenlucht. In al mijn enthousiasme liep ik nog een rondje extra. Gewoon, omdat ik het kon! Nou ja…misschien ook om het dessert van de dag ervoor nog een beetje te compenseren. En de toastjes met kaas.

*Muffintop = het vet dat uitpuilt boven je spijkerbroek. Heel charmant.